Peki siz ne yaptınız onu söyleyin?

Tarih boyunca nesiller arası en çok konuşulanların liste başıdır şimdiki gençler. Bütün eleştirilerin bütün olumsuzlukların ana nedeni olarak seçilirler hep.. Her dönemde hiç anlamını yitirmeden bir önceki neslin bir sonraki nesil için kullandığı 'Bizim zamanımızda' diye başlayan bir sürü hikayenin sonuna mutlaka 'ah şimdiki gençler' eklendisi yaparak kendilerini aklama yoluna gidereler. Kimsenin sorumluluk hissetmeden kolayca kurduğu bu cümlenin içini doldurmak için birkaç kaç kuşak geriye gitmek gerekir öyle değil mi?
Çünkü, öncekilerin unuttuğu birşey var.. Kendilerini içinde bulduğu talan edilmiş, hiçbir değer yargısı kalmamış, milli manevi değerleri unutulmuş, sanki bir sonraki nesile emanet değilde dededen miras gibi hor kullanılmış, kullan at haline gelmiş bu dünyanın bütün suçu şimdiki gençlerin olmamalı. Çok iyi biliyoruz ki ,her nesil bir önceki neslin aktarımları ile şekil alır. Ahlaki değerleri , vatan millet sevgisi görerek şahit olarak dinleyerek öğrenerek oluşur çocuklarda ve gençlerde.
Okulda öğrenemediğini evde , evde öğrenemediğini okul da öğrenir ve eskilerin anlattıkları, yaşanmış kahramanlık hikayeleri ile nesil devam eder gider. ülkemizde de anlatılmamış ne çok kahramanlık hikayesi vardır.
Mesela dört küsur yıl süren İstanbul işgalinde, İngiliz yüz başının bile kahraman askerlerimiz için söylediği “ruhumun isyan ettiğini duydum adeta kanuni Sultan Süleyman devrindeymiş gibi düşünüyorlardı... “ Dediği zaferin kahramanlarını anmayı bırakıp, gelecek nesillere unutturdu. Dünyada belki bir eşine rastlanmayacak Çanakkale Zaferi için on yıllar sonra şehitlik yapılma emri verildiği halde, prosürlere takılıp öylece kalan ve ilk resmi demecin bile , işgalci lerin kendi askerlerine sahip çıkmak için ülkemize geldiklerinde verilip, Uzun yıllarca gazete köşesinde küçük bir haber olarak yer alıp, koltuktan kalkmadan resmi bir törenle anılan, büyük zaferinden hala layıkıyla haberdar olmayan, zamane gençlerinde olmamalı bütün suç. Siz ne yaptığınız onu söyleyin.. Belki de asıl konuşmamız gereken sizin ve bizlerin ne yapıp yapmadığı değil mi?
Vatanının,kurtuluş savaşı na şahit olan şairimiz Mehmet Akif Ersoy’un nesiller boyu anlamını kaybetmeden, her okuyuşta yazılışındaki ruhu hissettiren, sadece vatanına bağlı bir insanın yazabileceği, toprağın altındaki kahramanların vatan sevgisini, toprağın üzerindeki gençlerin yüreğine yükleyen, Milli ve manevi duyguları emanet eden, Milli şairimiz ilan edildiği halde, vefatından kırkyıl sonra yine kısık seslerle anılmaya başlayıp, aradaki kaybolmuş nesildeki gençlerin değildir bütün suç.
Resmi törenler bir yana kaç aile çocuğunun elinden tutup milli şairimizin kabrine ziyarete götürdü, kaç aile çocuğunu tatile götüremediği için çektiği vicdan yükünü Çanakkale deki dedelerini tanıtamadığı için hissetti? Sahip çıkamadığımız gençliğimize kuşak isimleri koyup işin içinden çıkamayız. Biz gençlerden değilde gençler bizden ülkesinden ümidi keserse asıl işgal ozaman başlar. Hayatını ülkesinin gençlerine adayan Erbakan hoca ne güzel ifade etmiştir gençlerin önemini. “Bir milletin asıl gücü tüfeği yahut tankı değil imanlı ve inançlı gençliğidir.