O GEBZEʹYE GERİ DÖNDÜ

TÜRKÜLER DE SEVİNDİ DÖNDÜĞÜNE… 2006 yılının ağustos ayının on ikisinde bir cumartesi öğle sonrasında duydular onu ilk kez radyo dinleyicileri. Ve dört yıl hiç aksamadan sürdü bu türkülere köprü olma sevdası. Gebze’nin seçkin radyolarından Radyo Umut’un gencecik bekâr bir kızıydı o zamanlar. Sesindeki enerji dalga dalga yayılıyordu evlere, ofislere, araçlara. Güzel ve doğru diksiyonu, programdaki seçkileri ve akıcılığı onu belleklere kazımıştı. Araya evlilik girdi. İş kurmalar girdi. Lâkin dinleyici alışmıştı bir kez. Özlüyordu onu ve her şeyini. Hele hele onunla markalaşmış “ Aynalı Körük ” dönüşüne herkeslerden çok daha fazla sevinen türküsü ve kendi yazdığı en çok istek alan şiiri; ‘Tren’di. Bundan böyle sabahları saat onda alıp, öğlene taşıyacak bizleri ‘Düş Afişleri’… Türkülerle eğlendirirken ‘Gündem’iyle de haberdar edecek etrafımızdaki olup bitenlerden. “Dinleyici isteklerine devam edip canlı yayına da alacağız telefonla” diyor Tuğba Atmaca Tunç. Onun programının bir başladığını hatırlıyorsunuz, bir de bitişini hayıflanarak. Ama üzülmeye ne gerek var her günün bir yarını var nasılsa. Hafta da beş gün Tuğba Atmaca Tunç ile ‘Düş Afişleri’ üstelik 104.3 - Radyo Umut’ta.