Kentin kar halini gezdik. Kentin kar yüzünü çektik!

ADALET BORA- Özlemişiz kar beyaz örtüsünü.... Kentin kar halini gezdik, üşüdük, çektik, gülümsedik!
Özlemişiz sabah kalktığımızda arabamızı karlar içinde kaybolmuş görüp bundan dolayı tabanway deyip lapa lapa yağan karın altında yürümeyi ve dondurucu soğuklara aldırmadan deklanşöre basmayı.. Özlemişiz her kar yağdığında o klasikler arasındaki yerini alan; Kar tüm mikropları öldürür' özdeyişini.. Bunu nereye çekerseniz oraya gider ya.
Uzun zamandır;  Özlemişiz kentlerin baştan sona beyaz bir örtüye bürünmesini ve içindeki dışındaki tüm eksikleri, çukurları, göze batan tüm kusurları, kusursuz bir ressam fırçasından çıkmışçasına eşitlemesini.. Hepsi aynı renk..Aynı ton. Aynı güzelliğe bürününce ortaya muazzam bir gücün ve kudretin şahadetini yapmak kalıyor geriye..
Ve İlahi kudretin insanoğlu denen varlığın elinde olmamasına bir kez ve bin kez daha şükrediyor insan..
Kötülüklerin, kibrin, cehaletten doğan insanlık dışı cesaretin, körleşmiş vicdanların sınır tanımaz gözü doymazlığından ortaya çıkan iklim değişikliğinin artık hayatı tehdit eder hale geldiği bir dönemde halen karın yağıyor olması halen araçların yollarda kalması ve halen çocukların kardanadam yapabiliyor olması ne harika bir nimet değil mi?
Onun için özlemişiz çocukların karlar içinde musmutlu tebessümlerini.. Özlemişiz beyaz örtüye bürünen yeryüzünde ayak izlerimizin tıpkı parmak izlerimiz gibi yalnızca bize özel olduğunu hissettiren karda hem yürüyüp hem de izimizi belli etmenin keyfine varmanın ne kadar özel bir duygu olduğunu..
Değil mi ya! Bütün mesele karda yürürken izini belli eden ile karda yürürken izini belli etmeyenlerdir.. Hayatı kötüleştirenlerde işte o izini belli etmeyenlerdir.. Hep başkalarının ayak izlerini takip ederler.. Hep başkalarının emekleri, çabalarının üzerine konup adamcılık- madamcılık oynarlar.. Ama en nihayetinde gerçek bir gün tüm yüzakıyla ortaya çıkıp haykırır kimin iz bıraktığını, kim o izleri çakallar gibi takip ettiğini.. 
Neyse konumuz iki ayaklı mikroplardan çok daha keyifli olduğu için onları bu şekilde özdeyişleştirip geçiyoruz..
Evte, kar deyince ister istemez işte bunlar da geliyor insanın aklına. Bu küçük ayrıntıyla birlikte aslında ben karın o muhteşem karelerini sizinle paylaşmak istedim..
Sabah karla uyanmanın nasıl muhteşem bir duygu olduğunu anlatmak. Arabanın kapısı açılmayacak kadar karla kaplı olduğunu görmek, arabayla çıkacak kadar kapalı olan yollara ilk kez kızmadan bakmak..Ve hayatın beyazlığını sırf bu yüzden keşfetmenin şahane duygusunu hissetmek..
Kartopu oynamak için heyecanla ordan oraya koşutan çocukların keyfine ortak olmak.
Kardanadam yapan miniklerin emeğine saygı gösterip onlarla bir kare fotoğraf çekmek. Bugün bile kentin buzlanmış ara sokaklarında çocukların leğenle veya bir poşetle kaymasına tanıklık ederek nostaljiye canlı canlı tanık olmak..(Bu arada belirtmeliyim ki hiç böyle bir anım yok.. Neden olmamış acaba. Muhtemelen annemin çok fazla hassas olmasından kaynaklı bir çocukluk dönemi geçirmenin verdiği durum. Bunu sormalıyım anneme)
Sonra bir caminin kubbesini karla inşa edip minaresinden gökyüzüne bakmak
Patinaj yaparak kayan bir arabanın sürücüsüne yardıma koşan ve arabayı iten gençlerin kahkahalarına şahit olmak, rüzgarla birlikte kar efektlerini ard arda patlatan çam ağaçlarının beyaz gölgesinde dururken donan ellerimizi çok uzun bir zaman sonra hohlayarak ısıtmak, lapa lapa yağan karın altında sımsıcak bir kahve içerek üzeri karla kaplı yazdan kalma bir bahçe sandalyesinin kardan minderini kaldırmadan oturmak ve yeniden gülümsemek.. Yine yazdan kalma ve iki ağacın ayaklarına dolanmış bir çocuk hüznünü hatırlatan karla kaplı bir hamakta oturmanın aslında nasıl bulunmaz bir hint kumaşına bedel olduğunu düşünmek.. Hoş değil mi bütün bunlar..
Kimbilir daha kaç yıl bekleyeceğiz yeniden buluşmak için böylesi bir kar yağışyla.. Onun için yolların kapanmasından, sokakların beton zemininin görünmemesinden dolayı dertlenmeyin.. Keyfini çıkarın kentin tüm beyazlığını seyrederek... Çamaşır asılmamış ipte karla kaplanmış bir kırmızı çamaşır mandalı gibi tutunun bu beyaz güzelliğe ki, hayatın kar beyazı soğukluğunun muhteşemliğini seyre dalmanın paha biçilemez olduğunu keşfedin yeniden.. Gülümseyin.. Çünkü kar altında yürürken yüzünüzdeki gülümseme öylece donup kalıyor uzunca bir süre.. Gülümseyen emojiyi belki böyle bir zamanda keşfetmiş olamalılar. 

Kar soğukluğunun beyaz gülümsemesi tadında kalın hep..