Kalaycılık yaparak alınteriyle ekmeklerini kazanıyorlar

ADALET BORA/ haberpi-  Ateşe tutuyorlar emeklerini sonra uzun uzun ovarak ellerindeki tencere, tava ve tepsileri. Tüm dertleri helal bir lokma çabasıdır onlarınki. Ne güzel insanlar değil mi?

Geçmişin en gözde mesleklerden biri iken günümüz kentlerinde ve hatta köylerinde artık yok olmaya yüz tutmuş mesleklerden biri de kalaycılıktır. Ancak bu işi inatla ve ısrarla halen yapan ustalar var. Ve onlar kentlerin ara sokaklarında  şehrin gürültüsüne inat nidalarıyla 'kalaycıııı. Kalaycııı geldi diyerek hem seslerini hem de bir mesleğin son çırpınışlarının haykırışı olarak dolaşıyorlar. Elbette artık bir meslek olmaktan çoktan çıkmaya yüz tutmuş olsa da bu geleneği sürdürenlerin kıymetli bir yeri var. İşte bugün  karı-koca kalaycı bir çift Eskihisarda mesleklerini icra ederken, nerden geldiklerini sorduk.
İSTANBULDAN ESKİHİSAR'A EKMEK PARASI İÇİN GELİYORLAR
İstanbul Eyüp'ten geliyorlarmış. Ve tabi babadan kalma meslekleri olduğu için ekmeklerini bu işten çıkarıyorlar ve inatla sokakları dolaşarak insanlara seslerini duyurup kalaylanacak bir iki tabak, tepsi veya çaydanlığı, önce körükle harlanan ateşte iyice ısıtıp sonra maşa ile kenara koyup soğuttuktan sonra iyice ovaladıktan sonra pırıl pırıl hale getirip müşterisine teslim ediyorlar.. 
Onların o muazzam meslek tutkusu ve işe odaklanmaları ise görülmeye değer. Ve tüketim çılgınlığının yaşandığı bir devirde halen kalaylanacak tabak, çanak kullanan ailelere de buradan bir selam göndermek de vefa borcu.
Ve küçük bir not olarak düşmek isterim ki, kimbilir belki birgün kalaylanacak tabak bulamazlarsa bu ustalar, onlara yürekleri paslanmış, yüzleri kin, nefret pisliğiyle tabaka tutumuşları götürüp temizletmekde bu toplumun boynun borcu olsun. Götürün kalaycılara tanıdığınız yürekleri kötülükle paslanmış, yüzleri üçkağıtçılık, yalancılılıkla tabakalaşmışları bir güzel harlanmış ateşe tutsun kalaycı ustaları sonra bulaşık teliyle ovalasınlar ki belki temizlenir yeryüzü.. İyi olmaz mı?