BAYRAM BENİM NEYİME?

Ulusal ya da kişisel olarak önemli kazanımların elde edildiği günler bayram günleridir genelde. Eğer o kazanımlar yerli yerinde duruyorsa ve hatta daha başka başka kazanımları üstüne eklemişse eğer bayramlar bayram tadında kutlanır. Yok eğer kazandıklarınızı kaybetmişseniz kutlamaya çalıştığınız bayram formaliteden öteye geçmez..

19 Mayıs 1919 bu millet adına Mustafa Kemal’in başlatmış olduğu Bağımsızlık ve Milli Kurtuluş Mücadelesinin ilk adımının tarihi günü..

Bugün 19 Mayıs tarihinin anlamlı olması ve daha da büyük bir coşkuyla kutlanması için ülkemizin tam bağımsızlığından ve gerek devlet gerekse millet olarak yarınlarımızın güvence altında olmasından emin olmamız gerekir..

Peki öyle mi?

Bırakın milletti bir tarafa bu ülkenin yönetim kademesinde bulunmuş ve koca koca yetkilerle donatılmış olan ve hatta dokunulmazlık zırhına büründürülmüş insanların bile gerek bugünü gerekse yarını güvence altında değil..

“Ben bu devletin başına bela olan ve on binlerce insanımızı katleden terör örgütünün başını teslim alıp Türkiye’ye getirdim, bundan sonra bu ülkede benim sırtım artık bir daha yere gelmez” diye gururlanan bir komutan dahi bugün “terör örgütü suçlusu” olarak cezaevinde yatıyorsa, geriye doğru dönüp her şeyi sil baştan tekrar gözden geçirmemiz ve ülke olarak ne kadar bağımsız olduğumuzu sorgulamamız gerekmez mi?

Amerikan’ın Irak’ı işgal planı çerçevesinde Türkiye’ye dayattığı ve Amerikan askerlerinin Türkiye’de üs kurarak konuşlandırılmasını öngören “1 Mart Tezkeresi”ni reddetmemizin bedelini, Irak’taki Türk askerlerinin başına “çuval” geçirerek ödetmeye çalışan bir Amerika ve bu hafta içinde piyasaya çıkacak olan kitabında o olayları değerlendirirken “1 Mart tezkeresini reddetmemiz aslında hata idi” şeklinde Amerika’dan özür dilemeye çalışarak insaf ve medet uman bir Genelkurmay başkanı emeklisi İlker Başbuğ!..

Vay be!..

Dünde sergilediğimiz dik ve anlamlı duruşlara dahi artık sahip çıkamayacak duruma gelmişiz!..

Geçelim siyasete..

Yani yönetimsel açıdan ülkenin kaderini belirleyecek olan reel olguya.

Siyaset dün düşünceler ve projeler üzerinden yapılırdı..

Bugün ne fikir üreten var ne de bugünlerimize ve yarınlarımıza yönelik projeler..

Bugün siyaset telefon dinlemeleri ve kamera görüntüleri üzerinden yapılıyor!..

Bugün her şey farklı;

Farklı dindarlar..

Farklı cemaatler..

Farklı solcular..

Farklı sağcılar..

Farklı devrimciler..

Farklı ülkücüler..

Ve yarın çıkma ihtimali yüksek olan Farklı Akpartililer ve Farklı Cemaatçiler…

Bugün farklı ülkücüler, ülkücü ağabeylerinin ses ve görüntü kasetlerini yayınlıyor ve yine bugün bu ülkenin Başbakanı seçim meydanlarından milyonlara seslenerek “o kadınlar sizin helaliniz değil ki özeliniz olsun bire ahmaklar” diyerek adeta siyasi rakiplerine hep bel altı vuruyor ..

Ve yine aynı Başbakan, aynı seçim meydanlarından, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu partisi CHP için “bu CHP var ya bu CHP, bu CHP zamanında camilerimizi kapattırıp ahır olarak kullandı” şeklinde suçlamalar ileri sürerek din konusunda hassas kesimden oy devşirmeye çalışıyor..