AYILAR!

Zaten fazlasına da gerek yok çünkü bugün beni ilgilendiren üçüncü gurup ayılar yani “park ayıları”dır..

Bu ayılar adından anlaşılacağı üzere genelde şehir içlerinde kaldıkları zaman parklarda yaşarlar, şehrin dışına çıktıklarında ise ormanlara ve piknik alanlarına dalarlar..

Yaşasınlar ve dalsınlar buna pek bir diyeceğimiz yok. Lakin yaşadıkları ve daldıkları alanı hor kullanmaya ve de kendilerinden sonra gelecek olanlara karşı saygısızlık yapmaya başladıkları zaman sıkıntının en dik alası ortaya çıkıyor..

Sağ olsunlar yerel yönetimlerimiz “çağdaş kent-temiz çevre” şiarıyla kentimize modern ve kullanışlı park alanları yapıyorlar ve hatta yaptıkları bu park ve gezinti alanlarını da çimlerle, çiçeklerle, ağaçlarla süslüyorlar..

Ve yine var olsunlar ve de sağ olsunlar, bu parklarımıza, çocuklarımız oynasın diye birbirinden güzel oyun parkurları yerleştirirken, büyüklerimiz hem yürüsün hem de spor yapsın diye değişik değişik spor aletleri de yerleştirmeyi ihmal etmiyorlar..

Bu park alanlarımızda;

Çocuklarımız oyununu oynuyor..

İsteyen herkes sporunu yapıyor..

Özlem çeken sevgililer buluşuyor..

Ev hanımlarımız kaynaşıyor..

Yaşlılarımız dinleniyor..

Şairlerimiz dilleniyor..

Şimdi(!?)

Şimdi genç yaşlı ve çoluk çocuk demeden yediden yetmişe hepimizin kullandığı bu alanları hor kullananlara ve dağıtanlara ben “ayılar” demeyeceğim de ne diyeceğim?

Kendini “dayı” sanan bu ayılar;

Parklarda kafa çekiyorlar..

Gayrileriyle dalga geçiyorlar..

Etrafa atık ve pislik saçıyorlar..

Ve hatta oturdukları yere sı..yorlar

Sonra da vurdumduymazca kaçıyorlar..

Ve ben dün bu görüntülerle muhatap kalınca beynimden vurulmuşa dönerek açtım ağzımı ve yumdum gözümü..

Bugün bu konuyu genel ile paylaşmak istedim..

O güzellik düşmanları için dün söylemiş olduklarımdan hepsini bugün buraya taşısam, bu köşeyi berbat etmiş olurum..

Onların parkları berbat ettiği gibi ben de köşemi berbat etmemek için en nazik kaçanını çok kibar bir şekilde buraya taşıyorum;

Ulan ayılar!

Hangi dağdan kaçtınız?

Yoksa kutuplardan mı geldiniz?

Zıbarana kadar yiyin için kimsenin bir şey dediği yok size..

Lakin oturak aleminizden kalkarken, orayı oturduğunuz şekilde bırakın..

Çocuklarına ekmek parası götürmek için orada çalışan ve babanız yaşında olan temizlik görevlisi orayı temizlerken, gözünüzün önüne o adamın kendi babanız olabileceği ihtimalini de getirin..

O pisliklere muhatap olan çocukların, kendi çocuklarınız veya yeğenleriniz olabileceği ihtimalini de unutmayın..,

Hani bir söz vardır, herkesin kullanımına açık olan yerlere asarlar;

Görmek istediğiniz gibi bırakınız!