Partilerle birlikte öne çıkan en önemli unsurlardan biri de gençlerdir. Partiler için gençler çok önemlidir.
Neden peki?
Gençlerin sorunlarına çözüm bulmak için ilk basamak oldukları için mi? Gençleri gençlerden öğrenmek ve genç nüfusu birçok ülke nüfusunu geçen bir ülke konumunda olduğumuz için mi dersiniz?
Ya da
Biz ülke gençliğine partili gençlerle ulaşabiliriz
Onların sorunlarını
Sıkıntılarını
Yaşadıklarını
İşsizliklerini
Aşsızlıklarını
Dramlarını
Çaresizliklerini
Duygusallıklarını
Psikopatlıklarını en birinci ağızdan öğrenelim diye mi kuruyorlar gençlik kollarını dersiniz?
Hayır
Bunların hiçbiri değil..
Keşke böyle olsaydı o zaman hayat daha güzel olurdu?
Gençleri mutlu
Gençleri geleceğe umutla bakan ve eşitsizliği ve adaletsizliği ve geri kalmışlığın acılarını o gencecik omuzlarında taşımak zorunda kalmadan yollarına devam ederler, bu ülkede bilimde, teknikte, bilişimde Hindistan’ı geçerdi....
Tabi kazın ayağı böyle değil..
Partilerin Gençlik Kolları ne yapıyor peki?
Afiş asıyorlar..
Duvarlara önce yapıştırıcı sürüyorlar, ellerinde kovalar, fırçalar. Sonra o büyük ağabeylerinin sırıtan fotoğraflarını elleriyle okşaya okşaya yapıştırıyorlar.. Flamalar, parti ıvır zıvırlarını her yere mümkün olduğunca ulaştırarak çevre kirliliğine katkıda bulunuyorlar büyük ağabeylerinin ve yaşlı ablalarının direktifleri doğrultusunda..
Zaman zaman çıkıp eğlenceler düzenliyorlar..
Adaylarını
Aday adaylarını
Baba adaylarını
Abi adaylaranı tanıtmak ve taşımak için..
Kimi zamanda ağabeyleri hazırlar ama onlar üstlenir seminerler, konferanslar vesaire gibi kültür ve eğitim patentli şeyler de yapıyorlarmış gibi gösterilir..
Gençler işte böyle zamanlarda çok kıymetlidirler.. Ağabeylerinin arkalarında dururlar, el pençe bir pozisyon alırlar onlardan gelecek bir kaş ve göz işaretiyle hareket etmeyi kendilerince önemli ve muhim bir vazife sanırlar..
Seçim zamanlarda çok kıymetli oluyorlar. Filinta gibi gençler, deli dolu, inanmışlar bulundukları partinin ilke ve inkılaplarına.. Hangi partili ne derse oraya koşuyorlar. Sonra seçimler biter, sular durulur.. Ortada abi falan kalmaz. Bir iki kişinin dışında o gençler sürekli bir umutla ha babam de babam çalışırlar.. Koştururlar ayak işlerine.. Taki yaşlanıncaya kadar bu umutlu (!) afiş yapıştırma, ayak işlerini yapma işlemi devam eder.. Yaşlandıklarında bir yere aday olmaya çalıştıklarında ise karşılarına; iyi de sırada bekleyen daha yaşlılarınız var hele onlar bir seçilsinler sonra sıra size de gelir’ denir.. Yaşlılar hiç bitmez o partilerde, hak edenlerin (!) sayısı hiç azalmaz. O ak ve pak gençlerde böylece hayatlarının sonuna kadar bir umutla birgün kendi posterlerini de duvara yapıştıracak kara gençleri hayal ederler..
Partilerin o ak gençleri hep yaşlılardan oluşur tarih boyunca, garip ama Türkiye’deki siyaset arenasında değişmeyen tek gerçeklik budur..Kullanılan ve harcanan gençlik..
