Yeni bir yıla coşkuyla girenleri hep ibretle izleriz.
Mutlu
Huzurlu
Keyifli keyifli eğlenirken onlar, diğer tarafta yeni yılın yenisinden bile haberi olmayan milyonlarca insanın olduğuna kimse dikkat çekmiyor..
Tüm kameralar Nişantaşı, Taksim , Kızılay meydanına çevriliyken, herkesin kafasında bir noel baba şapkası allanıp pullanırken, yeni yılın arifesinde uluderedeki hava operasyonunda ölen 35 kişinin ardından yakılan ağıtlar hiç kimsenin umurunda bile değildi..
Kimse farkında değildi çünkü;
Acıların üstüne siyaset sosu ekleyen terör örgütü pkk ve yandaşları, o masum insanların cenazelerine kendi renklerini sarıp sarmalayıp öylece gömdürdüler..
Kimse farkında değildi çünkü
Acılı bir baba, ‘oğlumun tabutuna sarılan pkk bayrağı içimi sızlattı’ deyince iki gün sonra ben böyle bir şey demedim diyerek geri adım atmak zorunda kaldı..Kimse bu ayrıntıya takılmadı bile..
Kimse farkında değildi çünkü,
Taziyeye giden Kaymakam Naif Yavuz orada linç edilirken yine evlatlarını kaybedenler sayesinde pkk yandaşlarının elinden kurtuldu..
Kimse farkında değildi çünkü,
Taksimden, Nişantaşından ve Kızılaydan bakınca bunlar çok küçük ayrıntılar gibi geliyordu.. Çünkü medya dediğimiz canavarın işine böylesi geliyordu. Çünkü medya dediğimiz gözü doymaz mahlukatın perdesine yansıyanlar acılar değil, noel babanın şapkalarıydı..
İşte böyle yapa yapa
Bu işin cılkını çıkara çıkara sorunların hergün biraz daha kangrenleşmesine hep birlikte göz yumuyor, sonra Sebahat Tuncel’in, Ertuğrul Kürkçü’nun kahkahaları arasına Gülten Kışanak ile Sebahattin Demirtaş’ın gözyaşları arasında sıkışıp kalan bir Uludere’yi yok sayarak kendimize dair yeni hikayeler çıkarıyoruz..
Oysa,
Uludere en fazla korucunun olduğu bir ilçe
Uludere en fazla pkk’ya karşı devletin silahlarıyla kendini afişe etmiş bir yer..
Uludere, Hasip Kaplan’ın belki bugüne kadar gidemediği ender yerlerden biri..
O Uludere ki,
Bugün onların kucağına, yeni yılın noel baba şapkalarının ucunda onlara teslim edilmiştir..
35 kişini ölümünden sonra ellerini ovuşturarak zafer çığlıkları atan bir terör örgütünün telsiz konuşmalarının yayınlanmasıyla uludere’nin yüreğine su serpilmez. Çünkü, evlatları ölen insanlar sadece evlatlarını kaybetmekle kalmadılar, devletten önce oraya giden pkk yandaşlarının da ellerinde kaldılar. Cenazelerini bile istedikleri şekilde kaldıramadılar, yüreklerini kanata kanata acılarını yaşamadılar.. Devlet gecikmiş de olsa yeniden uludereye sahip çıkmadıkça, yeni yılda yeni umutların yeşermesi asla mümkün olmayacaktır.. Sekiz bakan birden THY’ları genel müdürün oğlunun nikahına katılmak yerine Uludereye gidip o acılara dokunsaydı işte o zaman bu devlete sırtını yaslayan köy korucularının yüreğine su serpilmiş olacaktı..
Sözün özü,
Yeni bir yıla girmekle yeniden sil baştan güneydoğunun nereye doğru yol aldığını seyretmeye devam edeceğiz. Üstelik terör örgütü ve yandaşlarının kan ve savaş çığlıklarının yükselmesine zemin hazırlayan Uludere acısıyla..En kötüsü, en akılalmaz olanı da bu olsada gerçek bu..Başbakanın dediği şeytanla birlikte yürüyenler ve iblisle arkadaşlık edenler maalesef yeni yıla bir sıfır önde girmişlerdir... çünkü o şeytanlar ki, Uluderenin kanıyla bir hayli enerji toplamışa benziyorlar..Peki biz ne yapıyoruz..Asıl soru bu..Uludereyi yok mu sayalım yoksa o acılara sahip mi çıkalım? Zor soru değil mi?
