Susmak çare değil, konuşacağız, anlatacağız.. Yüreğimizdeki acıyı paylaşacağız..Ağıtlar yakacağız..Ayıp değil.Varsın düşman sevinsin.. Biz ağlayacağız, ağlıyoruz..Biz insanız, insan olan ağlar, biz ağlıyoruz..Çığlıklarımızla gökyüzünün kalbini parçalıyoruz..Karanlığa lanet okuyoruz, teröre ve onlara destek verenlere ve bizim yasımıza gülenlere, bizim gözyaşlarımızla alay edenlere lanetler okuyarak acılarımızı yiğitçe, mertçe yaşıyoruz...ilan ediyoruz; bu kalleşliği, bu alçaklığı ve bu ihaneti unutmayacağız..Yasımızı tutacağız önce... sonra..Sonrası gelecek elbet..
Evet yastayız ama ayaktayız..Yürekleri yaralı ama dimdik ama onurlu ama şerefli bir yas bu..Doğru elimiz varmıyor işe..
Gönlümüze ağır bir bomba düşmüş,24 yüreğin çığlıkları bir çığ gibi düşmüş üzerimize de kalkmak da zor, seslenmek de ses vermek de..
Karanlık bir gecenin
Kahpe ışıksızlığında
Yollar kapalı
Umutlar birer yıldız
Ya o sevdalar..
Hepsinin çarpan yüreğinde binbir gece masalları saklıydı
Kimi nişanlı
Kimi evliydi
Kİmi daha yirmisinde, hepsi delikanlıydı..
Annelerine yazıyorlardı önce şiirleri.. Vatan aşkına... Ana'da Vatandı ya.. Öncelik analarıydı. Türk bayrağının önünde verilen o delikanlı pozlar analar içindi önce..
Sonra..
Sonra bir gece ansızın
Pusu kurdular..
Geceydi ve zifiri karanlıktı. Yıldızlar bile terketmişti Ekim'in ortasını biraz geçkindi..Çukurca bir yerdi.. Hainler için, katiller, köpekler ve onların satanist ve putperest ve Allahsız ve kendilerine tapınacak bir ilah olarak kabul ettikleri Apo ve onun yandaşları için... bastılar tetiğe..
Gerisi..
Yüreğimiz o yüreklerin çarpıntısına yetişemedi..
24 fidan birden kırıldı..
24 fidan birden toprağa düştü
24 annenin feryadı birden yükseldi göğe..
24 kardeşin çığılığı
24 Babanın çaresizliği
24 Dayının
24 Halanın
24 teyzenin
24 Kuzenin
24 yeğeni
24 Babaannenin
24 Anneannenin
24 Dedenin
24 Büyükbananın
24 komşunun
24 Abinin
24 Ablanın gözyaşları sel olup aktı..Ocakları yıkıldı..
24 saatin hepsi bir anda sıfırlandı...Hayat onlar için sonsuz bir acıdır budan sonra..Hayat sonsuz bir keder,sonsuz bir çaresizlik, sonsuz bir özlemdir..
Yiğitler düştü bir bir toprağa
Toprak kana boyandı..Aç mıydılar, sussuzmuydular yoksa uykusuz muydular? Ne düşündüler.. En çok kimi çağırdılar imdada..O kahpe kurşular yüreklerinin neresine değdi..Kalbine mi, ciğerine mi, yoksa....
Yetişebilseydik ne söylerlerdi o an..
Annelerinin elini tutmak için ellerini uzattılar mı karanlığın orta yerinde şehadet yolculuğuna çıkarken..Son sözleri ne oldu? O zifri karanlığın içinde öylece tek başlarına hayaller kurdukları bir anda, kahpe ve hain, alçak ve soysuz bir ihanetin çemberinde kaldıklarında ve mermilerin acımasızlığında yürekleri son kez kimi görmek istedi acaba?...
24 fidan..Yastayız..Üzgünüz..Yüreklerinizin son çırpıntısındaki gibi atıyor yüreğimiz...Size minnettarız..Ruhunuz şad olsun..Gözyaşlarımızı asla saklamayacağız..Ağlıyoruz çükü insanız..
