Kişinin en tehlikeli olgusudur egosu. İşte o ego yok mu o ego? İnsanı rezil de eder vezir de eder o ego..Dostlukları, arkadaşlıkları, yoldaşlıkları, ortaklıkları ve her türlü birliktelikleri bekleyen en büyük tehlike olan kapris de işte o egonun artı kadevesidir...
Kapınızı çalmaya görsün bir kere..
Kapris kapıdan girer..
Mülayimlik dışarı çıkar..
Sonrası mı?
İflah olmaz bir hastalığa yakalanmıştır o kişi..
Fark etmez karşısındaki ha erkek ha da dişi..
Arsızlığa ve huysuzluğa vurmuştur işi..
Peki nedir bu kapris?
Kendi dışında hiçbir şeyi beğenmemektir..
Alçak dağları yarattığını sanmaktır..
Kentin Kralı olduğuna kanmaktır..
Gayrisine “zavallılar” diye yanmaktır..
Heyttt….yürü be Koçum..
Kim tutar artık seni(!?)
Sivrisinekler bile ısıramaz yanağındaki beni..
Sen artık ağasın, beysin, paşasın..
Eteğinden tutanlar çok yaşasın..
Gayrisi mi(!?)
Altta kalanın canı çıksın..
Senden olmayanlar kemer sıksın..
Sen girdin mi cemiyete..
Sınır gelir hürriyete..
Herkes sana bakmalı..
Duruşuna selam çakmalı..
Çakmadılar mı(!?)
Sen onlara gösterirsin..
Saklarsın hemen samanı..
İlla ki gelir hesap zamanı..
Utanmadan alır eline telefonu..
Dokunur mesaj tuşlarına..
Selam gönderir kuşlarına..
Az uçtum uz uçtum..
Dere tepe düz uçtum..
Vardım ta Marsa..
Marsta vardır bir arsa..
Arsada vardır bir yapı..
Yapıda vardır bir kapı..
Kapının vardır bir sapı..
İşte o sapı çevir..
Çamları kökünden devir..
Korkum odur ki;
Senin sonun revir..
