ÇOK ŞÜKÜR

AKP bu seçimlerde Hakan Şükür gibi marka bir gol kralının partilerinden milletvekili adayı olmasından dolayı “şükür” çekerken, ben seçim kampanya döneminin sona erecek olmasından dolayı “şükür” çekiyorum..

Evet şükür..

Çok şükür..

Ve hatta Hakan Şükür’den daha çok şükür..

Kocaeli’den 11 zat-ı muhterem, Türkiye Büyük Millet Meclisine milletvekili olarak gidecek diye aylardan beri anamız ağlattılar..

Yok haydi Anadolu..

Yok beraber yürüdük biz bu yollarda

Yok sarı saçlım mavi gözlüm nerdesin v.s. bağıran süslü püslü seçim araçlarının gürültü kirliliğinden de kurtulacağız, çevre ve görüntü kirliliği yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayan plastik pardon naylon Bayraklarından da..

Hele o kentin en can alıcı noktalarındaki duvarlara asılı bulunan aday resimleri ile bezetilmiş o devasa pankartlara ne demeli..

Aday ya sırıtıyor ya da kapıcı kasım gibi kasım kasım kasılıyor..

Ban ne ya?

Mecbur muyum ben aylardan beri senin o resmini her gün görmeye?

Ohhh…beeeeee..

Nihayet bitiyor..

Hepsi çöplüğe gidiyor..

Vekil adayları hariç tabi ki..

Onlar Ankara’ya gidiyor..

Başkentli olacaklar..

Öğle yemeklerini de meşhur Tavacı’da yiyecekler..

Lacivert veya siyah ceketlerinin altına giymiş oldukları gri pantolon ve parlak rugan ayakkabıları ile bir parlamenter edasıyla Gebze’ye geldiklerinde de biz Gebzelilere hava atmaya kalkışacaklar..

İşte orada zorlanacaklar..

Çünkü devran değişti..

Artık insanlar öyle eskisi gibi ne belediye başkanına eyvallah ediyor ne de senede bir kez yüzünü görebildiği milletvekiline..

Dolayısı ile onların havası, civası, afisi ve fiyakası kendi hanımları ile emmioğlu ya da dayı kızından öteye geçmez..

Ahhhh…gökyüzünün dili olsa da konuşsa;

Biz ne vekiller gördük ne vekiller..

Genelinin alayı şimdi işsizler..

Bir çoğu da beş parasız ve sefiller..

Evet ne diye başlamıştık yazıya(!?)

Boş ver şimdi yazıyı..

Ne yazıyordu Kemal Sunal, Kibar Feyzo isimli filmde duvarlara;

Yazı yazma helaya

Başın gire belaya..

Tamam hatırladım “ohhhhh…be nihayet seçim kampanyalarının görüntü ve gürültü kirliliğinden kurtulduk” diyecektim..

Hay aksi yine bağırtmaya başladılar;

Eleleyiz…elele gönül gönüleyiz..